พงศาวดารสงครามมีมส์

 

โฆษณาแบบผิดที่อันแรกที่ผมจำได้อยู่ในหนังสือพิมพ์มติชนหรือยังไงนี่แหละ เป็นข่าวผู้ว่าจังหวัดสุพรรณประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เสียชีวิต โดยที่หน้าตรงข้ามมีหน้าโฆษณารณรงค์ประหยัดพลังงานเขียนว่า "นั่งรถไปด้วยกันแบบคนสุพรรณ ช่วยประหยัดพลังงานชาติ"

 

ข้าวเช้าแทบพุ่งจากปากและติดตามาถึงสมัยนี้ พอถึงยุค Digital ระบบโฆษณาส่วนใหญ่ก็จะเป็นแบบอัตโนมัติ เช่น Google Ad จะใช้เนื้อความข่าวไปโยงกับโฆษณาที่เหมาะสม แต่บางคราวคอมพิวเตอร์ก็พลาดได้จนโอละพ่อเป็นป้ายโฆษณาพิลึกที่ใครเห็นก็ต้องปลง ซึ่งเว็บอย่าง Oddee,adsoftheworld ก็เก็บมาให้ชมกันนะครับ

 

เริ่มจากป้ายโฆษณาธรรมดาก่อน อันนี้เป็นแนวคริสต์ป้ายเหลืองบ้านเรา แต่พอดีป้ายดังกิ้นโดนัทอยู่ข้างหน้า จาก"พระเยซูตายเพื่อบาปของท่าน" เลยกลายเป็น"ตายเพื่อโดนัท"ไปซะงั้น อิอิ

 

 

ข่าวว่ากาแฟอาจทำให้บางคนหัวใจวายครั้งแรกได้ เสิร์ชเอ็นจิ้นเลยจับโฆษณากาแฟมาเสียเลย"ขอให้อร่อยกับแก้วที่สอง"!!

 

 

อื้มม ป้ายโฆษณาไอศกรีมแบบเซกซี่ กลายเป็นคุณเธอเลียถังขยะ!

 

 

ตาแก่ 65 ถูกตัดสินโทษคดีข่มขืนเด็ก โฆษณา : จำหนูน้อยที่เป็นแฟนคนแรกของคุณได้ไหม?

 

 

อื้มมมม

 

 

ทารกหนึ่งคนเสียชีวิต อีกคนอาการสาหัสจากไฟไหม้บ้าน โฆษณา : ไหม้เลย ไอ้หนู!

 

 

อย่าหมดหวังกับการสู้มะเร็ง เอาบุหรี่สักมวนไปแก้เครียดสิครับ

 

อย่าละเลยปัญหาโรคอ้วนในเด็ก โฆษณา : แมคนี่แหละใช่เลย!

 

โอ้วววว

 

 

Yahoo 404 Error! ไม่อยากบอกว่าหุ้น Yahoo ตอนนี้ก็ Error เช่นกัน

 

นักชิมของเราสมัยยังหนุ่มฟ้อหล่อเฟี้ยว

 

 การเดินทางรอบโลกกับเรือบีเกิลของดาร์วินนั้นไม่ได้ช่วยบ่มเพาะความคิดเกี่ยวกับวิวัฒนาการให้กับเขาอย่างเดียวเท่านั้น แต่การได้ผจญโลกกว้างยังทำให้ชายหนุ่มผู้เกือบมีอาชีพเป็นบาทหลวงชนบทได้ซึมซับสังคมและความเป็นมนุษยชาตินอกเหนือเกาะอังกฤษอีกด้วย ใน"บันทึกเรือบีเกิล"ดาร์วินทั้งวิจารณ์การเมือง วิพากษ์ศาสนา ให้คะแนนสาวพื้นเมืองตามเกาะต่างๆ รวมถึงเขียนอธิบายรสชาติสัตว์แปลกๆที่ได้กินระหว่างทางด้วย

 

เนื่องจากปีนี้เป็น Darwin Year พอดี กระผมเลยขอหยิบเกร็ดสนุกๆมาให้ทุกท่านอ่านบ้าง เผื่อวันนั้นไปอเมริกาใต้จะได้ตามรอยชิมของนักธรรมชาติวิทยาผู้ยิ่งใหญ่ท่านนี้

 

ดาร์วินแต่เดิมก็ชอบทำอะไรแผลงๆอยุ่แล้ว สมัยเรียนศาสนาแบบตกแหล่ไม่ตกแหล่อยู่เคมบริดจ์แกก็ไปเข้าร่วมสมาคม"นักชิม"ซึ่งพบกันทุกอาทิตย์เพื่อทานอาหารแปลกๆที่ภัตตาคารในลอนดอนไม่เสริฟกัน สิ่งพิเรนท์สุดที่ดาร์วอนได้ชิมระหว่างอยู่ในสมาคมคือนกฮูกแก่ๆ ที่ท่านบอกว่า"รสชาติอธิบายไม่ถูกเลย!!"

 

 

แกไม่น่ากินเสียแล้วล่ะเฮดวิกเอ๋ย

 

 

ตัวนิ่ม : "เนื้อในกระดองรสชาติหน้าตาคล้ายเป็ดเลย"

 

 

 

นกรีอา(ญาติห่างๆนกกระจอกเทศ) : "เนื้อสีแดงของมันรสชาติเหมือนวัว" เรื่องตลกเกี่ยวกับนกรีอาคือดาร์วินตามหาตัวอย่างอยู่นานแต่ไม่ยักเจอ กระทั่งเย็นวันหนึ่งผู้ร่วมคณะเดินทางยิงได้และเอามาประกอบอาหาร ท่านก็ชิมไปบ่นไปว่าเหมือนเนื้อวัวได้สักพักนั่นแหละถึงเอะใจว่านี่คือนกที่ตูตามหาอยู่นี่หว่า! สุดท้ายดาร์วินเลยเก็บได้แต่โครงกระดูกกับขน เพราะเนื้อถูกหม่ำไปเรียบร้อยแล้ว เพื่อเป็นการปลอบใจเขาเลยตั้งชื่อนกชนิดนี้ว่า Rhea Darwinii ให้เกียรติแก่ผู้หม่ำ

 

 

หนู Agouti : "อร๊อย อร่อย ไม่เคยกินเนื้ออร่อยเท่านี้มาก่อนในชีวิต!"

 

 

 

เสือพูม่า : "ตอนแรกนึกว่าเป็นเนื้อลูกวัวนะเนี่ย"

 

 

อิกัวน่ากาลาปากอส : อันนี้ดาร์วินไม่ได้อธิบายว่ารสเป็นยังไง แต่คิดว่าคงคล้ายๆตัวเหี้ยละมั้งครับ(แล้วเหี้ยรสเหมือนอะไรล่ะนั่น?!?)

 

 

 เต่ายักษ์กาลาปากอส : ท่าทางจะอร่อยมาก เพราะดาร์วินกับลูกเรือเก็บกลับมาด้วยถึง 48 ตัว ระหว่างทางก็เจี๊ยะไปเสียเกือบหมด กระดองถูกทิ้งลงทะเลซะงั้น! ดาร์วินซุ่มซ่ามเรื่องเก็บตัวอย่างหลายที อย่างนกการ์ลาปากอสก็ไม่ได้บันทึกไว้ว่าจับได้จากเกาะไหนบ้าง เก็บตัวอย่างแมลงเต็มสองมือแล้วตัวที่สามก็จับมาอมไว้ในปากเลยเจอพ่นพิษใส่ซะงั้น

 

 

 

Glyptodon นิ่มสมัย 2.5 ล้านปีที่แล้วตัวใหญ่เท่ารถ ปู่ชาร์ลสกินไม่ไหวแน่ๆ (ภาพนี้ถ่ายที่ New york Museum of Natiral History จะว่าไปยังไม่เอารูปมาลงบล็อกเลยเนาะ)

 

ทำไมผมหม่ำอะไรไม่เห็นจะปิ๊งๆอย่างนี้บ้างเลยนะ สงสัยต้องกินสัตว์อะไรแปลกๆด้วยหรือเปล่าไม่รู้ อิอิ