แมลงที่ทำลายศรัทธาของดาร์วิน
posted on 05 Sep 2008 09:39 by repentant in History, Scienceเมื่อ100 -200 ปีก่อนสมัยยังไม่มีสาขาธรรมชาติวิทยาอย่างเป็นทางการในมหาวิทยาลัย นักศึกษาธรรมชาติส่วนใหญ่มักเป็นบาทหลวงตามชนบทที่มีเวลาว่างมากและเชื่อว่าศาสตร์การศึกษากลไกทำงานของสิ่งมีชีวิต หรือ Natural Theologyเป็นวิธีบูชาพระผู้เป็นเจ้าอีกแบบหนึ่ง
เรื่องการใช้เวลาว่างของนักบวชในลักษณะนี้ ผมว่าไทยเองก็ใช่ย่อยเพราะบันทึกของจอห์น บาวริ่ง เขียนไว้เหมือนกันว่าพระสงฆ์กรุงสยามชอบใช้เวลาว่างนั่งตรึกสูตรเลขคณิตต่างๆ แต่เดี่ยวนี้คงถูกแปลงเพี้ยนไปเป็นตำราหวยใบ้หวยหมดแล้ว ไม่เหมือนอย่าง เกรเกอร์ เมนเดล บาทหลวงออสเตรียที่พบกฏการถ่ายทอดทางพันธุกรรมซึ่งต่อมาถูกประกอบเข้ากับกฏการคัดเลือกธรรมชาติของดาร์วินได้แนบสนิท
Charles Darwin
ตัวชารลส์ ดาร์วินเองก็เคยคิดเหมือนกันว่าจะมาเอาดีอาชีพบาทหลวงชนบทท่านเลยเข้าเรียนศาสนศาสตร์ที่ออกซ์ฟอร์ดจนเกือบจบ แต่แล้วการได้เดินทางรอบโลกนานห้าปีและเหตุพลิกผันหลายอย่างในชีวิตก็ช่วยเปิดวิสัยทัศน์จนนักวิทยาศาสตร์ผู้ยิ่งใหญ่ของโลกท่านนี้ห่างเหินกับความศรัทธาในพระเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ กระทั่งบั้นปลายชีวิตดาร์วินก็กลายเป็น Agnostic ที่ปฏิเสธความศักดิ์สิทธิ์ของคัมภีร์ทางศาสนา
ก็นับว่าตลกร้ายอยู่เหมือนกันที่การศึกษาธรรมชาติตามแบบ Natural Theologyนี่แหละที่มีส่วนทำลายศรัทธาของดาร์วิน โดยเฉพาะแมลงตัวหนึ่งซึ่งทำให้เขาเลิกเชื่อว่าพระผู้สร้างที่เมตตามีอยู่จริง
มันคือต่อในตระกูล Ichneumonoidea นั่นเอง
สาเหตุที่ทำให้สุภาพบุรุษวิคตอเรียนอย่างดาร์วินต้องสะเทือนขวัญก็คือพฤติกรรมสืบพันธุ์ของแมลงตระกูลนี้...ต่อตัวเมียไม่วางไข่กับขอนไม้แต่จะบินเสาะหาตัวบุ้งหรือแมลงเล็กๆที่ขนาดเล็กเหมาะเจาะ จากนั้นโถมเข้าจู่โจมอย่างเฉียบพลันแล้วฉีดสารคล้ายยาชาเข้าร่าง เมื่อเห็นว่าเหยื่อหมดทางขัดขืนมันจะใช้เข็มปักเข้าไปในตัวเหยื่อเพื่อฝังไข่เข้าไปในร่างทีละฟองๆ
ความทรมานเพิ่งเริ่มต้นเท่านั้นเอง
หนอนตัวอ่อนที่หิวโหยจะฟักออกมาในร่างเหยื่อแล้วเริ่มฉีกทิ้งเนื้อจากข้างในทีละนิดๆเป็นอาหาร ปรสิตจะเลือกกินอวัยวะไม่สำคัญก่อนส่วนอื่นๆของร่างกาย กระบวนการโหดเหี้ยมนี้ทำให้หนอนบุ้งหรือตัวเพลี้ยโชคร้ายมีชีวิตอย่างทรมานอยู่นานจนถึงวินาทีสุดท้ายก่อนตัวอ่อนต่อจะไชทะลุผิวหนังภายนอกแล้วค่อยทิ้งร่างเหยื่อไป
บรื๋อออ เหมือน Alien ในหนังไม่มีผิด
วิถีอันโหดร้ายนี้ทำให้ดาร์วินจึงเขียนไว้ในจดหมายถึง Asa Gray นักธรรมชาติวิทยาชาวอเมริกันว่า
"I cannot persuade myself that a beneficent and omnipotent God would have designedly created the Ichneumonidae with the express intention of their feeding within the living bodies of Caterpillars, or that a cat should play with mice."
"ข้าพเจ้าไม่อาจทำให้ตัวเองเชื่อได้ว่าพระเจ้าที่ทรงพลานุภาพและความดีจะออกแบบ Ichneumonidae มาเพื่อให้กัดกินร่างกายตัวบุ้งทั้งเป็น หรือออกแบบแมวให้เล่นกับหนูก่อนจะฆ่า"
ธรรมชาติที่ภายนอกดูสวยงามนั้นแท้จริงขับเคลื่อนด้วยเฟืองจักรอันโหดร้าย กระนั้นดาร์วินเองก็รู้เช่นกันว่ามีมส์ทางความรู้สึกที่เรียกว่าความรัก ความอาทรซึ่งวิวัฒนาการมาพร้อมกับสังคมมนุษย์นี่แหละเป็นเส้นแบ่งบางๆกั้นระหว่างมนุษย์กับความโหดร้ายของพงไพร
ท่านจึงเขียนไว้ใน The Descent of Man ว่า
"The aid which we feel impelled to give to the helpless is mainly an incidental result of the instinct of sympathy, which was originally acquired as part of the social instincts, but subsequently rendered, in the manner previously indicated, more tender and more widely diffused. Nor could we check our sympathy, even at the urging of hard reason, without deterioration in the noblest part of our nature."
สรุปง่ายๆคือ"มนุษย์สามารถวิวัฒนาการสิ่งสูงส่งที่สุดของเผ่าพันธุ์คือความเอื้ออาทรต่อผู้อื่นมาได้ ฉะนั้นหากเราละทิ้งความเมตตากรุณาไปก็เท่ากับได้ละทิ้งความเป็นมนุษย์ไปพร้อมกันด้วยเช่นกัน"
แต่จะคิดอย่างดาร์วิน...เราก็ต้องเลิกคิดว่ามีแต่มนุษย์นั้นพิเศษหนือธรรมชาติ ถูกสร้างมายิ่งใหญ่กว่าสิ่งมีชีวิตใดๆบนดาวเคราะห์ดวงนี้ด้วยละเน้อ
ไอ้แพท..
#1 By persona non grata on 2008-09-05 10:45